Smilemike - Stoppen met roken dagboek

Zo, net negen uur geweest, even douchen, croissantje eten en dan met de trein de stad uit. Het bos in en het strand op.
Met alle respect voor de jarige job, maar ik heb meer zin in een leuke bosnimf ofzo.

Ik voel mij nu een Mastodont onder de (s)Toppers. Ik had dit moeten doen toen ik vijf was, maar er was geen andere mogelijkheid.

Nu unstoppable, voorbij de grens. Er is geen weg terug meer.
Ik kan nu met twee ogen de mensen aankijken en ik krijg een ander beeld van ze.
Ik heb mijn ruimteschip verlaten. Met een parachute op mijn rug gebonden en een klein hitteschild voor mij uit houdend val ik de atmosfeer binnen. Op weg naar de aarde. Hoop dat de parachute het doet maar heb er het volste vertrouwen in. Ja, vertrouwen!
Huh? Verder alles goed hoor Ik overweeg mij een wit pak aan te schaffen.

Op mijn beloningenlijstje staat dat ik na 60 dagen wel even mijn huis zou schilderen. Nou da's een mooie fantasie geweest. Wat moet er allemaal nog gebeuren om fase 1 van dit megaproject af te krijgen?

Ik wil vandaag een stellingkast kopen en in m'n fietsenbox plaatsen. Dan kan ik alle spullen die ik vanuit mijn woning al daarheen heb gebracht wat handiger opstapelen. Al mijn niet gebruikte gitaren en twee schilderijen (een Vermeer en een van Gogh ) staan al beneden. En nog wat andere spullen, maar er moet nog meer bij.
Een stevige klus heb ik aan het demonteren van een wandkast die ook naar beneden moet. Verder heb ik nog een raar ladenkastje dat naar de kringloopwinkel kan. Wat andere zooi kan bij de vuilnisbak en ik heb nog steeds wat spullen in de verkoop. Gelukkig niet veel, een cassettedeck en een gitaareffectprocessor. Anybody?
Een rijtje boeken van minder dan een meter dat ik nog over heb kan naar beneden verhuizen, een vingerplant die hier de macht wil overnemen kan ik kortwieken.
Wat doe ik met m'n cd's? Ik vind maar 20% daarvan echt waardevol. Ik heb plannen om zelfs m'n cd speler weg te doen. Dat kan toch allemaal veel handiger met alleen een laptopje en een goede geluidskaart?
Maar ik heb goed nieuws voor de nostalgici onder ons, de fotoboeken van mijn voorbije leven mogen nog even blijven. Kweetnie voor hoelang, maar voorlopig zijn ze gered. Hopla, in de fietsenbox ermee!

Het begint hier verdacht leeg te worden voor iemand die bang is voor leegte, en voor de schrikbeelden die erin kunnen opduiken.
Het enige wat ik nodig heb tijdens de verbouwing is mijn stereo installatie, pc, gitaar en versterker, een bed en een kast met kleding. Oja en m'n gereedschapskist.

Wanneer ik zover ben kan ik het vergeelde behang van de muren gaan krabben, gaten en scheuren in de muren dichten, alles wat stuk is herstellen en de boel weer netjes wit schilderen. Met hier en daar een kleurtje. Ik begin er al bijna zin in te krijgen.
Daarna nog de keuken door wat beters vervangen en tenslotte de vloer vervangen door een mooie hardhouten vloer. Ik verwacht er de hele zomer wel mee zoet te zijn.

En wanneer ik klaar ben met verbouwen dan ga ik heel goed opletten wat er weer vanuit de fietsenbox terug naar de woning mag. Niet veel.

Ik ga het leeg houden, dat past beter bij mij.

Gisteren liep ik even binnen bij een collega.
'Ik ben jaloers op jou,' zeg ik.
'Er is niets om jaloers op te zijn Mike,' antwoordt P.
'Nou, jij mag deze zomer met pensioen, dan hoef je lekker niets meer.'
'Wat zou jij dan doen Mike, als je opeens niet meer hoeft te werken?'
Ik zeg dat ik eindeloos gitaar zou gaan spelen, boeken lezen, reizen, mensen ontmoeten, vrijwilligerswerk doen en geraniums kweken.
'Toch voel ik het helemaal niet zo,' zegt P. Hij vertelt dat hij zelfs een nieuw paard en een nieuwe hond heeft gekocht. Hij laat me foto's zien. Ik wist dat hij een dierenliefhebber is.

Ik ga er even voor zitten. Tja het gaat wél over ouder worden.
'Maar dat doe je toch goed?' probeer ik, 'Je bereidt je voor, je denkt erover na, je zorgt voor jezelf...'
'Maar dat is het niet' antwoordt P, 'Het is zo moeilijk, ik heb hier veertig jaar gewerkt, toen ik op jouw leeftijd was heb ik nog een nieuw beroep geleerd en dat jarenlang gedaan. Maar nu, nu ben ik niet meer nodig...'

Ai.

Ik kan mij er wel iets bij voorstellen, waar zijn die veertig jaren werk gebleven? Al het gebikkel, de stress, de bedenksels, de gevoelens, de verhalen, de overwinningen en nederlagen, waar blijft het waneer je stopt met werken? Is het weg? Was het allemaal een illusie?

'Jouw veertig jaren werk voor deze gemeente is terug te vinden in de vorm van de stad,' zeg ik. De infrastructuur die je hebt vormgegeven, de wijken waaraan je hebt helpen bouwen, de structuur van de stad.'
'Ja, dat zou je zeggen,' zegt P 'Maar dat is niet wat ik zie, ik zie een akelige leegte, ondanks mijn paard, ondanks mijn hond en ondanks mijn vrouw. Ik ben klaar, veertig jaar is voorbij en ik ben terug bij af.'

----------

Vanochtend verlaat ik met de fiets aan de hand mijn woning. Op het trottoir loopt met onzekere stapjes een jongetje. Ik schat hem nog geen vier jaar oud. Hij roept om zijn mama. Ik kijk rond en vermoed dat zijn moeder net om de hoek van de straat is. Een halve seconde kijken het jongetje en ik elkaar aan.
En ik zie in zijn ogen wat hij ziet, ik heb het zelf zo vaak gezien.
Het is een koude ochtend, hoog torenen de strenge stenen gebouwen boven mij uit. Het einde van de straat is nog wel honderd stappen ver. En mama is al om de hoek verdwenen. Ze ging zo snel, en nu is zij verdwenen! Ik ben alleen!
Ik ben alleen in de ijzige leegte die net nog helemaal werd gevuld door mijn warme mama. Waar is zij gebleven?
Blinde paniek geven mijn kleine jonge beentjes reuzenkrachten en ik begin te hollen naar de verre hoek van de straat waar mama verdwenen is.

Ik fiets achter het jongetje aan, de hoek om, en zie dat zijn mama hem gelukkig al weer vast heeft. Gered! Gelukkig!

Voorlopig dan. Want uiteindelijk zal de leegte hem langer vergezellen dan zijn moeder.
De leegte is onze trouwste vriend.

En de mens met zijn leegte is het ideale medium waarop verslavingen kunnen bloeien.

Goed nieuws van het Smilemikefront.
Er gebeurt vanalles. Ik heb de psycholoog voor een tijdje in de ijskast gezet. Ik ben nu half klaar met dat proces. Heel blij met wat er is veranderd de afgelopen maanden. Die heeft z'n geld opgebracht! Maar ik wil er nog naar terug, maar niet nu, ik wil even wat minder naar binnen. IK WIL NAAR BUITEN!
Onrust. De stereo staat hier continu op tien. Of ik zit te scheuren op m'n gitaar. Ik wil gewoon heftige prikkels. Ben benieuwd wanneer de benedenbuurman begint terug te hakken.

Oja de Clowndag! Ik ben een dagje op de clownsopleiding geweest. Sapperdeflap dat was helemaal niet leuk, het was thrilling! Het gaat daar niet over acteren maar over ZONDER act op het podium staan. Laten zien wie je bent en spelen wie ik zelf ben
Het gaat over JA zeggen, tegen alles wat er eerder niet mocht zijn. Improvisatie, de waarheid omarmen, het ongeziene herkennen, het gaat van je tenen tot je kruin.
Dus daar ga ik meer mee doen. Want het gaat over wie ik ben.

En m'n werk? M'n sollicitaties? Tja... Ik heb de stage moeten uitstellen, vanwege de reorganisatie moet ik solliciteren op m'n eigen baan. Als ik nu zeg dat ik een tijdje wat anders wil doen dan is de kans groot dat ik eruit vlieg.
Hmmm.... vliegen altijd al eens willen leren.

We gaan zien hoe dat loopt.